Биолошките ефекти на водата со ниско ниво на деутериум се проучувани во голем број студии спроведени на растенија, животни и луѓе и објавени во научните списанија.
Накратко, овие ефекти можат да се групираат на следниов начин:

Експериментите на растенијата покажале зголемување на продуктивноста, како што е зголемувањето од 56% кај пченицата и 25% кај краставиците и репките.

Експериментите спроведени на примероци од кокошки изложени на радијација покажале намалување на стапката на смртност за до 50% и зголемен број на снесени јајца кај примероците кои консумирале вода со ниска содржина на деутериум.

Механизмите кои ги предизвикуваат овие биолошки ефекти се малку познати и најверојатно се поврзани со промените во интерференцијата на деутериумот со нуклеарните структури и клеточните ензимски структури, предизвикани од замена на деутериумските врски со водородни врски, кои се поповолни за ефикасното функционирање на живите клетки.